Jak przygotować się do badań laboratoryjnych?
Wiarygodność wyników badań diagnostycznych zależy nie tylko od nowoczesnego sprzętu, ale przede wszystkim od Twojego przygotowania w godzinach poprzedzających pobranie materiału. Stosowanie się do poniższych wytycznych pozwoli uniknąć błędów pomiarowych i konieczności powtarzania testów.

I. Pobieranie krwi
1. 48 godzin przed badaniem:
- rezygnujemy z dużego wysiłku fizycznego: długodystansowe biegi, pływanie, trening na siłowni
- nie spożywamy alkoholu
- nie zażywamy leków z dodatkiem alkoholu: np. syrop tymiankowy, prawoślazowy, Flegamina o smaku miętowym
- nie zażywamy suplementów diety zawierających biotynę (witamina B7)
2. 24 godziny przed badaniem:
- spożywamy ok. 2 litry napojów
- zjadamy lekką kolację około godziny 18:00
- rezygnujemy z wysiłku fizycznego
- zasypiamy ok. godziny 22:00–23:00
3. W dniu badania:
- przybywamy do punktu pobrań z dokumentem zawierającym numer PESEL
- jesteśmy na czczo: bez śniadania, cukierka odświeżającego oddech, nie żujemy gumy
- należy wypić co najmniej 1 szklankę niegazowanej wody
- 8 godzin przed pobraniem krwi można wypalić papierosa, później jest to niewskazane
- leki: nie przyjmujemy porannej dawki leków, szczególnie tych, które obniżają ciśnienie krwi
- na pobranie krwi przybywamy wcześniej, aby ochłonąć i przygotować dokumenty
II. Pobrania krwi u dzieci i pacjentów małoletnich
- Zgodnie z Ustawą o Ochronie Małoletnich z dnia 28.07.2023 r., pobranie krwi u dzieci i młodzieży do lat 18 odbywa się w obecności rodziców lub opiekunów prawnych.
- Dzieci powinny przed poborem krwi wypić 1 szklankę wody; aby zachęcić dziecko do wypicia, można wrzucić listek mięty, plasterek limonki lub cytryny.
- 2 godziny przed pobraniem krwi można w zgięciach łokciowych dziecka nakleić plastry EMLA, które zawierają substancję znieczulającą o działaniu miejscowym.
- Można zabrać do punktu pobrań ulubioną zabawkę lub smartfon z bajką.
- W przeddzień badania można z dzieckiem przećwiczyć pobranie krwi w formie zabawy: znaleźć miejsce, gdzie żyłki są szczególnie dobrze widoczne, przećwiczyć, jak ułożyć dziecko na kolanach i przytrzymać rękę, oraz opowiedzieć, kto pobiera krew i w jakim celu.
- Na naszej stronie facebookowej znajdują się zdjęcia gabinetu oraz poczekalni – można je pokazać dziecku, aby nie było zdezorientowane po przybyciu do punktu pobrań.
- Rodzicu! Zachowaj spokój – Twoje zdenerwowanie jest wyczuwane przez dziecko i udziela się mu.
III. BADANIE MOCZU
- Analizujemy mocz oddany po całonocnym spoczynku; nie przyjmujemy próbek moczu oddanych w przeddzień wieczorem.
- Mocz do analizy ogólnej może być dostarczony w standardowym pojemniku na mocz lub w probówce.
- Mocz do badania mikrobiologicznego (na posiew) musi być dostarczony wyłącznie w sterylnym pojemniku (czerwona nakrętka z etykietą deklarującą jałowość).
- Mocz na KPU oraz porfiryny musi być w pojemniku o objętości przynajmniej 100 ml, szczelnie owiniętym folią aluminiową.
- U niemowląt mocz pozyskujemy do woreczka przyklejanego do krocza. Sprawdzonym sposobem na efektywne pobranie moczu u niemowląt jest ułożenie go na ramieniu rodzica w pozycji pionowej i delikatne masowanie wzdłuż kręgosłupa – tak pozyskany mocz nadaje się tylko do badania ogólnego.
- Badanie ogólne moczu i badanie mikrobiologiczne wykonuje się z tzw. „środkowego strumienia”.
- Badania genetyczne moczu i badanie cytologiczne osadu moczu wykonuje się z „pierwszego strumienia”.
IV. BADANIE KAŁU
- Kał pozyskujemy do badań, posługując się łopatką zainstalowaną w nakrętce pojemnika na kał.
- Kał oddajemy na czysty papier toaletowy.
- Kał do analizy nie powinien mieć kontaktu z moczem, krwią menstruacyjną ani wodą zawartą w muszli klozetowej.
- Objętość kału nie powinna być większa niż wielkość orzecha laskowego.
- Kał na posiew mikrobiologiczny, kalprotektynę oraz alfa-1 antytrypsynę musi znajdować się w sterylnym pojemniku.
- Kał przechowujemy w chłodnym pomieszczeniu, ale nie zamrażamy.
V. DOUSTNY TEST OBCIĄŻENIA GLUKOZĄ (KRZYWA CUKROWA)
- Testu obciążenia glukozą nie wykonujemy w trakcie ostrej choroby i bezpośrednio po niej.
- 3 dni przed badaniem zachowujemy typową dietę; spożycie węglowodanów nie powinno być mniejsze niż 150 gramów.
- Przed wykonaniem testu nie zażywamy leków: glukokortykosteroidów, środków antykoncepcyjnych, przeczyszczających, barbituranów, salicylanów, środków uspokajających, witaminy C.
- Należy być wypoczętym, po przespanej nocy.
- Test wykonuje się na czczo, od 8 do 14 godzin od spożycia ostatniego posiłku.
- Podczas testu nie jemy, nie pijemy i nie palimy papierosów.
- W czasie trwania testu (2 godziny) należy przebywać w miejscu wykonania badania.
VI. PRZYGOTOWANIE DO OZNACZENIA PROLAKTYNY
Prolaktyna jest hormonem niestabilnym, a jej wydzielanie wykazuje rytm dobowy.
Polskie Towarzystwo Diagnostyki Laboratoryjnej opracowało wytyczne jak
przygotować się do badań, aby uzyskane wyniki były wiarygodne:
- Bodźce stymulujące wydzielanie prolaktyny: sen, posiłki, wysiłek fizyczny, stres, współżycie seksualne, ciąża, alkohol, narkotyki, leki (przeciwwymiotne, przeczyszczające, antydepresyjne, przeciwalergiczne, obniżające ciśnienie).
- 3 dni przed badaniem nie należy spożywać alkoholu; 12 godzin przed badaniem należy powstrzymać się od picia herbaty i kawy.
- W przeddzień badania unikamy znacznego wysiłku fizycznego, zachowujemy abstynencję seksualną, nie poddajemy się badaniu USG sutków ani badaniu ginekologicznemu.
- W dniu badania nie korzystamy z prysznica.
- Do punktu pobrań zgłaszamy się po całonocnym wypoczynku, na czczo, 4 godziny bez przyjmowania płynów i po 2–3 godzinach od obudzenia.
VII. WYMAZY MIKROBIOLOGICZNE (GARDŁO, MIGDAŁKI, DZIĄSŁA, GENETYKA)
- Wymazy pobieramy we wczesnym okresie choroby, przed zastosowaniem antybiotyków lub 14 dni po zakończeniu kuracji.
- Do punktu pobrań przybywamy na czczo i bez mycia zębów.
- Nie należy stosować płukanek do ust ani żadnych środków o miejscowym działaniu bakteriobójczym.
- Przed pobraniem wymazu nie palimy papierosów i nie żujemy gumy.
VIII. DOBOWA ZBIÓRKA MOCZU (DZM)
- Zaopatrujemy się w laboratorium w odpowiedni pojemnik o objętości 2–3 litry oraz mniejszy pojemnik (200 ml).
- Zbiórkę rozpoczynamy o godzinie 6:00 rano w dniu poprzedzającym badanie. Pierwszy poranny mocz (z godz. 6:00) oddajemy do WC i zapisujemy czas – zbiórkę zaczynamy z pustym pęcherzem.
dobową zbiórkę moczu rozpoczynamy z pustym pęcherzem
- Od tej pory każdą porcję moczu zbieramy do dużego naczynia, aż do godziny 6:00 rano następnego dnia (zbiórkę kończymy, oddając ostatnią porcję do pojemnika).
dobową zbiórkę moczu kończymy z pustym pęcherzem
- Notujemy dokładny czas oddania ostatniej porcji.
- Zebrany mocz dokładnie mieszamy, mierzymy jego objętość i notujemy ją. Do małego pojemnika odlewamy około 150 ml.
- Do punktu pobrań przynosimy mały pojemnik podpisany imieniem, nazwiskiem i PESELEM wraz z informacją o całkowitej objętości zbiórki.
- Zużyty duży pojemnik opróżniamy, płuczemy i wyrzucamy do żółtego worka na odpady sztuczne.
UWAGA! Jeśli zbiórka dotyczy wapnia, magnezu lub fosforu, konieczne jest zastosowanie stabilizatora. Punkt pobrań wyda go po wcześniejszym zgłoszeniu zapotrzebowania.